Я жыву ў сваім сусвеце.
У падзеях, што хочу я бачыць.
І пляваць на чужыя сустрэчы.
Для мяне мае многае значаць.
Я хацеў палятаць па планеце,
Невядомае ўсё перабачыць.
Мне чужое было недарэчным.
А сваё ну зусім непрадбачным.
Сцены шэрыя бачылі вечнасць,
А зямля па-над небам лятала.
Мне чужое было недарэчным,
А свайго апынулася мала.
Загубіўшысь у сонным паветры,
Шэрай зданню шукаць ключ ад дзверцы.
Ад пустое папсы кілагерцаў
Раз'ядаюцца вольныя сэрцы.
