Пішу імя тваё на аркушы паперы
І думкі пра цябе я пасылаю ў неба
Адтуль дажджом ляцяць яны, я веру,
І ты адчуеш гэта так, як было трэба.
Кроплі з тваіх вачэй патрапяць ў мора,
Ты паплывеш ў акіяне сумных сноў.
Няхай не вернешся ніколі ў гэты горад,
Але адчуеш горыч ветру з тых краёў.
Кранай за струны сэрцаў чалавечых,
Спявай сусвету аб сваіх пачуццях.
Ты будзеш марай для вачэй хлапечых,
Віном салодкім і хмяльным атруццем.
Такая ў нашай кнізе ёсць старонка,
Дзе змешчаны жыцця святыя словы.
Няхай далей твой голас льецца звонка,
Я буду слухаць ноты тваёй мовы.
